تراکتورها را می توان به روش های مختلفی دسته بندی کرد، در درجه اول بر اساس پیکربندی، استفاده اولیه و عملکرد آنها. در اینجا انواع متداول وجود دارد:
1. با پیکربندی
تراکتورهای چرخ دار
توضیحات: رایج ترین نوع، استفاده از تایرهای لاستیکی. آنها معمولاً دو چرخ محرک (عقب) و دو چرخ فرمان (جلو) دارند، اما مدل‌های{1}}چهارچرخ-محرک نیز گسترده هستند.
مزایا: سرعت سفر بالا، مانور خوب، راندمان حمل و نقل بالا، مناسب برای طیف گسترده ای از عملیات میدانی و حمل و نقل جاده ای.
موارد استفاده: شخم زدن، بذر، کشت، حمل و نقل.
تراکتورهای خزنده (یا تراکتورهای مسیری)
توضیحات: به جای چرخ از مسیرهای پیوسته استفاده کنید.
مزایا: فشار کم زمین، کشش و چسبندگی عالی، عملکرد عالی در شرایط مرطوب، نرم یا گل آلود.
معایب: سرعت کمتر سفر که برای حمل و نقل جاده ای مسافت طولانی ایده آل نیست، می تواند به سطوح سنگفرش آسیب برساند.
کاربردها:-شخم زدن سنگین، عملیات زمین مرطوب، زمین های شیب دار، پروژه های ساختمانی.
با هدف
تراکتورهای کشاورزی
تراکتورهای کاربردی: متداول ترین تراکتور کشاورزی، مجهز به یک -نقطه اتصال و PTO، که قادر به کارکردن طیف وسیعی از ادوات برای همه-کارهای کشاورزی است.
ردیف-تراکتورهای زراعی: دارای فاصله زیاد از سطح زمین و آج‌های چرخ قابل تنظیم برای حرکت آسان بین ردیف‌های محصولات بلند (مانند ذرت، پنبه) برای کشت، سمپاشی و کوددهی.
تراکتورهای باغ: از نظر اندازه جمع و جور با کابین‌های کم-(یا بدون کابین) و بدنه صاف و گرد برای جلوگیری از آسیب به درختان میوه و شاخه‌های آنها.
تراکتورهای صنعتی
توضیحات: اغلب به عنوان "موتورهای کششی" یا "لودر" شناخته می‌شوند، معمولاً به جعبه‌دنده‌های هیدرولیک و یک لودر جلویی{0} قوی مجهز هستند.
کاربردها: سایت های ساختمانی، محوطه های تدارکات، بنادر برای خاکبرداری، جابجایی مواد، و بولدوزی.
تراکتورهای باغی (یا تراکتورهای چمنی)
توضیحات: تراکتورهای کوچک عمدتاً برای نگهداری چمن‌ها، باغ‌ها و زمین‌های کوچک طراحی شده‌اند.
موارد استفاده: چمن زنی، محوطه سازی، حمل و نقل سبک.
بر اساس توان خروجی (اسب بخار - اسب بخار)
تراکتورهای فشرده (معمولاً کمتر از 50 اسب بخار)
تراکتورهای متوسط-(معمولاً بین 50 تا 100 اسب بخار)
تراکتورهای-اسب بخاری بالا (معمولاً بین 100 تا 200 اسب بخار)
تراکتورهای-بالا-اسب بخاری (معمولاً بالای 200 اسب بخار)
